Ω Δία, θεέ Πελασγικέ, που μακριά μας μένεις, άρχοντα της βαρυχείμωνης Δωδώνης...

Ζεῦ ἄνα Δωδωναῖε Πελασγικὲ τηλόθι ναίων 

Δωδώνης μεδέων δυσχειμέρου... 

(Ιλιάδα, ραψ. Π, 233-234

Η προσευχή του Αχιλλέα στο Δωδωναίο Δία)

Ω Δία, θεέ Πελασγικέ, που μακριά μας μένεις, 

άρχοντα της βαρυχείμωνης Δωδώνης...  (μετάφραση Νικήτα  Παρίση)

Δία, θεέ Πελασγικέ, προστάτη στην Δωδώνην
πέρα την κακοχείμωνην... (μετάφραση Ιάκωβου Πολυλά)

πηγή εικόνας

Στον αρχαιολογικό χώρο της Δωδώνης, όπου σύμφωνα με τη μυθική παράδοση κατοικούσαν η Διώνη και ο Δίας, στην αγκαλιά του Τόμαρου, η Συμφωνική Ορχήστρα του Δήμου Ιωαννιτών υπό την μουσική διεύθυνση του Φοίβου Παπαδόπουλου, ερμήνευσε χθες βράδυ τα έργα: 

Εισαγωγή στον  Έγκμοντ, του Λ. β. Μπετόβεν  και 

Συμφωνία Αρ. 41 του Διός, του Β. Α. Μότσαρτ

Παρά την απογευματινή βροχή και τα βαριά σύννεφα της ημέρας, ο Δωδωναίος Δίας, εισάκουσε και τις δικές μας προσευχές και ευνόησε τη χθεσινή βραδιά ποικιλοτρόπως. Εδώ ακούγεται ένα μικρό απόσπασμα της βραδιάς από το τέταρτο μέρος της τελευταίας Συμφωνίας του Μότσαρτ, Συμφωνία Αρ. 41, που είναι αφιερωμένη στο Δία.

Το τέταρτο μέρος είναι ένα υπέροχο κομμάτι, συνδυασμός των αντιθέτων, που με την εναλλαγή τους ενεργοποιούν τη ζωή μας,  της δίνουν ρυθμό, την κάνουν πολύχρωμη και αρμονική.

Όπως ακούστηκε στο προλόγισμα της βραδιάς, "σ` αυτό το τέταρτο μέρος, το σκληρό διαδέχεται το απαλό, το μπαρόκ συναντάει το κλασικό ύφος.  Ακούγονται πέντε διαφορετικά θέματα και κάθε θέμα παίζεται και από άλλη ομάδα οργάνων της ορχήστρας. Μετά το θάνατο του συνθέτη, ο μάνατζέρ του ονόμασε τη Συμφωνία, του Διός, για την ισορροπία της δομής και για το υψιπετές του ύφους".

Για την Εισαγωγή στον  Έγκμοντ, του Λ. β. Μπετόβεν, ειπώθηκε ότι είναι ένα έργο που γράφτηκε για να τιμήσει τον Έγκμοντ, έναν ήρωα που αποκεφάλισαν στη Φλάνδρα το 1568 ισπανοί κατακτητές, γιατί τους αντιστάθηκε. Ο Έγκμοντ, παρότι μπορούσε να φύγει και να γλιτώσει τη θυσία, παρέμεινε.  Στα μέρη της υπέροχης Εισαγωγής διακρίνονται ο αγώνας, η αμφιβολία, η θυσία και ο θρίαμβος των ιδανικών.

Κ. Π. Καβάφης: "Εγώ είμαι ποιητής του μέλλοντος"

Του φιλολόγου-συγγραφέα Νικήτα Παρίση.

Καλοκαιρινές εκδηλώσεις του Πνευματικού Κέντρου Δήμου Ιωαννιτών

Πρόγραμμα Ιουλίου-Αυγούστου 2013

Την Παρασκευή 5 Ιουλίου, η Συμφωνική Ορχήστρα του Δήμου Ιωαννιτών υπό την μουσική διεύθυνση του Φοίβου Παπαδόπουλου, εμφανίζεται στον Αρχαιολογικό Χώρο της Δωδώνης σε μια βραδιά με έργα που είχε ερμηνεύσει, αποσπώντας θετικές κριτικές από το κοινό, και στην αίθουσα «Β. Πυρσινέλλας» του Πνευματικού Κέντρου Δήμου Ιωαννιτών, κατά την πανηγυρική συναυλία για τον εορτασμό των Ελευθερίων της πόλης μας, στις 20 Φεβρουαρίου 2013, παρουσία του Πρόεδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας, κ. Καρόλου Παπούλια.

Πρόκειται για τα έργα: Εισαγωγή στον  Έγκμοντ, του Λ. β. Μπετόβεν,  και τη Συμφωνία Αρ. 41 του Διός , του Β. Α. Μότσαρτ.

Η εκδήλωση, που είναι ενταγμένη στον κύκλο εκδηλώσεων 100 Χρόνια Ελεύθερα Γιάννενα, διοργανώνεται σε συνεργασία με τη ΙΒ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων, και είναι με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.

 Ώρα έναρξης 9:30 μ.μ.

Πηγή

 

"Το αμάρτημα της μητρός μου" του Γεωργίου Βιζυηνού

Ένα από τα σημαντικότερα διηγήματα της νεοελληνικής πεζογραφίας, "Το αμάρτημα της μητρός μου" του Γεωργίου Βιζυηνού, παρουσιάζει το ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων το φετινό καλοκαίρι. Το αμάρτημα της μητρός μου θα παρουσιαστεί σε καλοκαιρινή περιοδεία στην Ήπειρο και σε καταξιωμένα φεστιβάλ όλης της χώρας. Η επίσημη πρεμιέρα θα δοθεί την Τετάρτη, 10 Ιουλίου, στο υπαίθριο θέατρο της ΕΗΜ στα Ιωάννινα. Η παράσταση θα αρχίσει στις 9.30΄ το βράδυ και οργανώνεται σε συνεργασία με το Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Ιωαννιτών. 

Θεατρική προσαρμογή – σκηνοθεσία: Δήμος Αβδελιώδης

Μουσική – Στίχοι: Βαγγέλης Γιαννάκης
Ηθοποιοί: Κωνσταντίνος Γιανακόπουλος, Ρένα Κυπριώτη
Σκηνικός χώρος – φωτισμοί: Δήμος Αβδελιώδης

Βοηθοί σκηνοθέτη: Γιώργος Νικοπούλος, Αθηνά Ζώτου

Πηγή

Κ. Π. Καβάφης: γιατί είναι μεγάλος ποιητής;

Ομιλία του φιλολόγου-συγγραφέα Νικήτα Παρίση, στο πλαίσιο της 36ης Γιορτής Βιβλίου, στο Πεδίο του Άρεως.  Αναδημοσίευση από τη Φιλογνωσία.

Πρόσκληση του ΓΕΛ Πεδινής στην εκδήλωση-παρουσίαση των ερευνητικών εργασιών σχ. έτους 2012-13

Η εκδήλωση θα ολοκληρωθεί με τον αποχαιρετισμό των μαθητών της τρίτης τάξης.

Δύο μαθήτριες της Β΄ Λυκείου  αποχαιρετούν την Τρίτη  με το δικό τους, ποιητικό τρόπο.

ΝΕΟΙ ΔΡΟΜΟΙ 
 (τον τίτλο του ποιήματος δίνει η ακροστιχίδα του)

Να αρχίζατε θα εύχεστε ξανά από την αρχή
Ενώ το δειλινό νέες πορείες αντηχεί.
Όταν νιώσετε χρήσιμοι όλοι μαζί ...
Ιστορικοί, αρχιτέκτονες, υδραυλικοί.
Δέκαθλο φαντάζει χωρίς μαθήματα η ζωή!

Ρίγησε ο νους σας με αναμνήσεις από τα παλιά 

Όταν όλα θα μοιάζουν πληκτικά
Μια γωνιά παρηγοριάς θα είναι τα χρόνια σας τα σχολικά
Όλοι θα σας λένε ψιθυριστά ή φωναχτά
"Ιούλιος, Αύγουστος και κάθε εποχή κάθε τέλος μια αρχή! κάθε τι παλιό και νέο μαζί !"

Αντωνίου Παρασκευή

Κι ένα καβαφογενές ποίημα - παρωδία του γνωστού καβαφικού ποιήματος Περιμένοντας τους Bαρβάρους, από τη Σταμάτη Ελισσώ.

Ξεπροβοδίζοντας τους βαρβάρους

—Τι περιμένουμε έξω στην αυλή συναθροισμένοι;
Είναι η Τρίτη μας να φύγει σήμερα.

— Γιατί μέσα στην αίθουσα μια τέτοια απραξία;
Τι κάθοντ` οι καθηγηταί και δεν βαθμολογούνε;

Γιατί η Τρίτη μας θα φύγει σήμερα.
Και τι βαθμούς να δώσουν τώρα πια;
Στα ΑΕΙ σαν παν, θα τους βαθμολογήσουν.

— Γιατί ο κύριος διευθυντής τόσο πρωί σηκώθη,
και κάθεται στης αίθουσας την πιο ψηλή καρέκλα
φορώντας το κουστούμι του με πένθιμη γραβάτα;

Γιατί η Τρίτη μας θα φύγει σήμερα.
Κι ο διευθυντής μας περιμένει να τους
αποχαιρετήσει. Μάλιστα ετοίμασε
για να τους δώσει μια περγαμηνή. Εκεί
τους έγραψε ευχές πολλές και γράμματα (?).

— Γιατί και τα πρωτάκια μας μασκαρεμένα εβγήκαν
σήμερα με τες κόκκινες, τες κεντημένες ρόμπες·
γιατί ποδιές εφόρεσαν με τόσα μπιχλιμπίδια,
και στη σκηνή ανέβηκαν να παίξουν Καμπανέλλη;

Γιατί η Τρίτη μας θα φύγει σήμερα·
και πού θα ξαναβρούν μια τέτοιαν ευκαιρία;

— Γιατί η Ευαγγελία μας δεν έρχεται σαν πάντα
να πει τις θεωρίες της και να φιλοσοφήσει;

Γιατί η Τρίτη μας θα φύγει σήμερα·
κι αυτοί βαριούντ` ευφράδειες και φιλοσοφίες.

— Γιατί ν` αρχίσει μονομιάς αυτή η ανησυχία
κι η σύγχυσις. (Τα πρόσωπα τι σοβαρά που εγίναν).
Γιατί αδειάζουν γρήγορα οι τάξεις κι οι διαδρόμοι,
κι όλοι γυρνούν στα σπίτια τους πολύ συλλογισμένοι;

Γιατί ενύχτωσε κι η Τρίτη δεν εφάνη.
Και μερικοί εφτάσαν απ’ τα Γιάννενα,
και είπανε πως η Τρίτη μας στο μώλο κόβει βόλτες
χαρούμενη που γλύτωσε κι εμάς και τη γιορτή μας.



Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς την Τρίτη;
Θα πάρουμε τη θέση της κι ύστερα ποιος μας πιάνει...!

Ευχόμαστε στους αγαπημένους μας μαθητές που φεύγουν από κοντά μας, να μη λείψουν ποτέ από τους Νέους Δρόμους της ζωής τους 
τα Όνειρα,  που μπορούν να φωτίζουν το χαμόγελό τους
και να το κάνουν να λάμπει.