το ιστολόγιο της Στάμου Ευαγγελίας, φιλολόγου, επιμορφώτριας ΤΠΕ
Photo Album: Άγγελου Καλογερίδη

Παρασκευή, 26 Φεβρουαρίου 2010

"Το άστρο πεθαίνει μα το φως ποτέ του"

Εξαιρετικά αφιερωμένη η ανάρτηση στη Βάσω, τη Φωτεινή, το Γιώργο, τους τρεις υπέροχους μαθητές του σχολείου μου, το διευθυντή μας κ. Γιάκη Παναγιώτη και τη μαθηματικό μας κ. Μαρία Ιατρίδου, με τους οποίους συμπορευτήκαμε από τον περασμένο Δεκέμβρη σ` ένα υπέροχο ταξίδι. Η ικανοποίηση μας είναι μεγάλη, τα συναισθήματα πλούσια και η συγκίνηση έντονη.
Συνεργαστήκαμε κάτι παραπάνω από άψογα και δεθήκαμε πολύ μεταξύ μας.
Ο τίτλος της ανάρτησης είναι μια φράση από την Ασκητική που, όπως μας είπε η Βάσω "με άγγιξε και με συγκλόνισε το νόημά της ή τουλάχιστον αυτό που εγώ θεωρώ ότι κρύβουν οι λέξεις της".

Στο βίντεο μπήκαν και οι τίτλοι του τέλους. Το βίντεο αυτό είναι προϊόν μιας επίπονης προσπάθειας που άξιζε τον κόπο.







Τα έγραψα όλα στη χρυσόμυγα. Εδώ, στον προσωπικό μου χώρο, θα ήθελα να κρατήσω για τις αναμνήσεις μου, το βίντεο με τις ηχογραφημένες φωνές των παιδιών και τα λόγια της Μαρίνας, που έφτασαν μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και με συγκίνησαν αφάνταστα. Με την άδειά της πάντα.
Η κ. Μαρίνα Βρέλλη Ζάχου είναι Αναπληρώτρια Καθηγήτρια του Τμήματος Ιστορίας - Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και μας τίμησε με την παρουσία της στην εκδήλωση.
Την ευχαριστώ πολύ από καρδιάς.


"Λίτσα μου, ολόθερμα, ειλικρινή και αληθινά συγχαρητήρια από την καρδιά μου για σένα και τους μαθητές σου! Ήσασταν καταπληκτικοί! Και η ομιλία σου εξαιρετική, πλήρης, στρωτή, αξιοπρεπέστατη, διακριτική, κατατοπιστική και παρουσιασμένη υπέροχα και τα παιδιά σου άριστα!
Συγκινήθηκα πάρα πολύ! Φαντάζομαι πόσο δουλέψατε γι αυτήν την παράσταση!
Μα δεν έκαναν ούτε ένα λάθος στον τονισμό και την υποκριτική τους, στο χρώμα της φωνής τους και στο πέρασμα των νοημάτων, των λόγων και των διαλόγων του Καζαντζάκη! Αυτό σημαίνει ότι είχαν κατανοήσει απολύτως τα κείμενα και τη σπουδαιότητά τους!
Συνεχίστε έτσι! Είσαστε ένα παράδειγμα προς μίμηση! Οι μαθητές σου θα το θυμούνται σε όλη τους τη ζωή και, βέβαια, θα σε θυμούνται σε όλη τους τη ζωή για την ευκαιρία που τους έδωσες να ξεδιπλώσουν τις ικανότητές τους και θα γίνουν ακόμη πιο δημιουργικοί στο μέλλον τους!

Σε φιλώ πολύ, θα τα ξαναπούμε!
Μαρίνα"


Για την ομάδα μας ήταν μια εμπειρία που όπως το λες αγαπημένη μου Μαρίνα δεν πρόκειται ποτέ να ξεχάσουμε.

Τα θερμότατα συγχαρητήριά μου στους υπέροχους, αγαπημένους μου μαθητές του Λυκείου Πεδινής.
Εύχομαι το φωτεινό άστρο που λάμπει μέσα τους να ακτινοβολεί πάντα με τον ίδιο, μοναδικό τρόπο.

13 σχόλια:

ksipnistere είπε...

Προς το Blog σας

Ένα νέο blog γεννήθηκε με σκοπό να δώσει βήμα σε όλους τους Έλληνες ..Ένα Blog όπου μπορεί ο καθένας μας να γράφει ότι τον απασχολεί επώνυμα η ανώνυμα…ένα blog που δίνει την ευκαιρία σε όλους τους Έλληνες να πούνε όλα αυτά που μέχρι τώρα διστάζανε να πούνε .. Αν θέλεις και εσύ να κάνεις κάτι για όλη αυτή την απάτη που βλέπεις γύρο σου ..έλα μαζί μας …..Το Blog σου δίνει την δυνατότητα να ακουστή η γνώμη σου σε ένα ευρύ κοινό χωρίς πολιτικούς ,κομματικούς ,εθνικούς, θρησκευτικούς, η άλλους περιορισμούς .
Κάνε τώρα την αρχή έλα μαζί μας…………
Οι απόψεις που θα γράφεις εδώ δεν λογοκρίνονται σε καμιά περίπτωση και δημοσιεύονται ακέραιες

Ζητάμε και την δική σας στήριξη καθώς το Blog προωθεί τις απόψεις των Blogger και των πολιτών, και όχι δικές μας…..

www.ksipnistere.blogspot.com

www.ksipnistere.gr

κυκλάμινο 2010 είπε...

Λιτσάκι μου, ήρθα κι εδώ να σε συγχαρώ! Το πρώτο μπράβο ξεκινάει από σένα, την δασκάλα...
Χωρίς σωστή δασκάλα, πώς να πάνε μπροστά τα παιδιά;
Εύγε, εύγε, εύγε!
Μπράβο στα παιδιά, στους ομιλητές, στο κοινό σας, ακόμα και σε μας που δεν ήμασταν μα σας καμαρώνουμε από μακριά!
Είμαστε υπερήφανοι για σας, για όλους σας!

Φυσικά και ήταν επίπονη!
Εμ, έτσι γίνονται;
Φυσικά και άξιζε πολύ, γι' αυτό και θα μείνουν!

Διονύσης Μάνεσης είπε...

Εξαιρετικής ευαισθησίας και απόδοσης.
Μπορεί να ακούγεται κοινό, αλλά δεν είναι. Ποτέ ένα μπράβο, όταν είναι πηγαίο και αληθινό, δεν είναι κοινό. Στα παιδιά και σε σένα. Που είμαι σίγουρος πως ξέρω πόσο κουραστήκατε αλλά και πόσο απολαύσατε τη διαδρομή και την παρουσίαση.

Και τώρα η ιδέα. Δεν προχωράμε την αδελφοποίησή μας, καλώντας τις μαθήτριες και σένα στο σχολείο μας, να μας το παρουσιάσετε; Ούτως ή άλλως, η λέσχη ανάγνωσής μας είχε διαβάσει το Ζορμπά ( νωρίτερα από τη δική σας παρουσίαση, οπότε δε προλάβαμε να σας δούμε) και υπάρχει ένα πεδίο έτοιμο.

Τα πρακτικά της φιλοξενίας, μετάβασης, διαμονής κλπ, θα μπορούσαμε να τα συζητήσουμε τηλεφωνικά.

Σας σφίγγουμε ζεστά τα χέρια.

Διονύσης Μάνεσης είπε...

διόρθωση: τις μαθήτριες και τους μαθητές..

Σοφία Παπαμιχαήλ είπε...

Επιβεβαιώνεται για μια ακόμη φορά πόση ενέργεια διαθέτεις και κυρίως πόση αγάπη γι αυτό που κάνεις. Εύχομαι να είσαι πάντα καλά, να μας εκπλήσσεις με τη δημιουργικότητά σου και να μας παρακινείς... Μακάρι όλοι οι μαθητές να παροτρύνονται και να υποστηρίζονται δημιουργικά από τους δασκάλους τους.
Συγχαρητήρια σε όλους σας!

κυκλάμινο 2010 είπε...

Λίτσα, ψηφίζω "Ναι!" στην ιδέα του Διονύση!

Κι ένα μεγάλο "Μπράβο" στην Μαρίνα από μένα!

Ε. Στάμου είπε...

Κατερίνα μου για άλλη μια φορά σ` ευχαριστώ εκ βάθους καρδίας, για όλα. Κι εγώ, "Ναι!" ψηφίζω.

Ε. Στάμου είπε...

Και βέβαια ξέρεις Διονύση μου και πολύ καλά μάλιστα. Γλιστρήσαμε κι εμείς μαζί σας πέρσι στο όνειρο, πήραμε κάτι από τη γεύση του, καταλαβαίνεις ότι τα πηγαία και αληθινά συναισθήματα είναι αμοιβαία.

Δηλαδή, λες η ομάδα Ρίτσου να διευρυνθεί και να μετονομασθεί; Πολύ τιμητική η πρόσκληση και σε ευχαριστούμε πολύ. Από μένα, ουδεμία αντίρρηση, με μεγάλη μου χαρά να ξαναβρεθούμε και να ξανασυνεργαστούμε. Τον πρώτο λόγο όμως, καταλαβαίνεις, τον έχουν τα παιδιά και οι γονείς τους. Την Τρίτη που θα πάω στην Πεδινή θα τους το πω και θα σου τηλεφωνήσω. Μακάρι!

Ε. Στάμου είπε...

Σοφία μου, σ` ευχαριστούμε πολύ για τα κολακευτικά λόγια σου. Κι ο Σύνδεσμος Φιλολόγων Πρέβεζας δεν πάει πίσω σε δράση όμως, έτσι;. Είστε εξαιρετικά δραστήριοι και να πούμε ότι πριν έρθει σε μας ο κύριος Στασινάκης μίλησε πρώτα στην Πρέβεζα.
Θα τα πούμε και τηλεφωνικά. Φιλιά.

Ειρήνη Λιβανού είπε...

Λίτσα μου,
αν και καθυστερημένα λόγω και δικών μας ανειλημμένων υποχρεώσεων,
ένα μεγάλο μπράβο σε σένα και τους μαθητές σου για τα πολύ ωραία πράγματα που ετοιμάσατε και περουσιάσατε με πολλή, όπως φαντάζομαι, κούραση, με πολλή αγωνία, αλλά με πολύ μεράκι και αγάπη. Φαντάζομαι το χειροκρότημα του κόσμου, το ταξίδι και η καλύτερη γνωριμία με τους μαθητές σου να σε αποζημίωσε.
Δεχτείτε και το δικό μας χειροκρότημα.
Πολύ ωραία η ιδέα του Διονύση!

Ε. Στάμου είπε...

Ειρήνη, ξεκολλημό δεν είχα από το ιστολόγιό σας. Σ` ευχαριστώ πάρα πολύ για όλα, όμως νιώθω κάτι σαν δέος μπροστά σ` αυτά που διαβάζω για το σχολείο σου και τις θαυμάσιες δραστηριότητές σας. Σας τα έγραψα κι από `κει στο λέω κι από `δω, συγκινήθηκα πολύ και σας θαύμασα. Πολλά-πολλά συγχαρητήρια. Τι κρίμα να είμαστε τόσο μακριά και να μην μπορώ να σας απολαύσω κι εγώ; Χαιρετισμούς και στην Ελένη, να είστε πάντα καλά να προσφέρετε τέτοιες συγκινήσεις.

Νίκος Καρύδης είπε...

Λίτσα, ένα θερμό (και δημόσιο) μπράβο για σένα και τους μαθητές σου!
Πάντα πίσω από καθετί δημιουργικό βρίσκεται μια φωνή που εμπνέει και παρακινεί!
Να είστε όλοι πάντα έτσι ακμαίοι και ζωηροί!

Ε. Στάμου είπε...

Νίκο μου τώρα το είδα. Με τόσα πολλά τι περιμένεις;
Σ` ευχαριστούμε όλοι πολύ. Μας δίνεις δύναμη στους δύσκολους καιρούς;
(Είδες τι γίνεται; Μετά τις περικοπές των μισθών έπονται οι περικοπές των αναπληρωτών, των διακοπών, .....)