το ιστολόγιο της Στάμου Ευαγγελίας, φιλολόγου, επιμορφώτριας ΤΠΕ
Photo Album: Άγγελου Καλογερίδη

Πέμπτη, 14 Μαΐου 2009

"αφού κατά λάθος ο κόσμος είναι μια ποίηση"

Για τους πολλούς η ποίηση είναι μια αυστηρά περίκλειστη υπόθεση. Σαν τα καβαφικά τα τείχη. Δεν διεισδύουν για να μην εγκλωβιστούν. Δεν την αγγίζουν για να μην τους αγγίξει. Δεν συζητούν γι’ αυτήν για να μη συζητηθούν οι ίδιοι. Δίνει την αίσθηση της διαχρονικής ακινησίας. Ομως συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Η ποίηση είναι μορφή ελευθερίας και ο ποιητής είναι ο άνθρωπος που φυλακίζει την περιέργειά του για τη ζωή σ’ ένα δικό του κόσμο ελευθερίας. Το απραγματοποίητο γι’ αυτόν μπορεί να συνυπάρχει με το πραγματικό, η επανάσταση με τον συμβιβασμό και η παιδικότητα της ψυχής να ζει άνετα σ’ ένα ρυτιδιασμένο σώμα. «Κύριε, κανείς δεν ήθελε να μεγαλώσει», έγραψε κάποτε ο Τάσος Λειβαδίτης.

Το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και το Μορφωτικό Ιδρυμα της ΕΣΗΕΑ διοργάνωσαν το περασμένο Σαββατοκύριακο συνέδριο με τον τίτλο «Η Ποίηση Σήμερα», αφιερωμένο στη μνήμη του Τάσου Λειβαδίτη, του δημιουργού που ταύτισε το έργο με τη ζωή του. Οι συντελεστές του συνεδρίου, ο επίκουρος καθηγητής Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, Α. Μπενάτσης, το μέλος του Μορφωτικού Ιδρύματος της ΕΣΗΕΑ Π. Μπουκάλας και ο δημοσιογράφος-ποιητής Γ. Δουατζής, δημιούργησαν ενότητες με επίκεντρο την ποίηση και γύρω της άφησαν να περιστρέφονται δορυφόροι, όπως η τέχνη, η ιστορία, η μουσική, η τεχνολογία, τα ΜΜΕ. Κάπως έτσι, η ποίηση, σαν ανυπόμονος έρωτας που δεν του αρέσουν οι αναμονές μπήκε στην αίθουσα «Γεώργιος Καραντζάς» της ΕΣΗΕΑ και σάρωσε αμφιβολίες και αντιρρήσεις.

«Ποίηση: ο Σαββατισμός της ζωής». «Μαρξισμός και ποίηση: η λειτουργία της αντανάκλασης». «Από το χάος στη μορφή». «Μεταξύ ορατού και αοράτου». «Το ποιητικό θέατρο». «Η ποίηση στον Τύπο». «Η διαρκής εφημερία της ποίησης στα μπλογκ»... Μερικοί ενδεικτικοί μόνο τίτλοι των ομιλιών που εντυπωσίασαν για τον πρωτότυπο τρόπο προσέγγισης μιας μορφής τέχνης -τέχνη της ψυχής, η ποίηση- που δεν έχει πολλούς οπαδούς, αλλά που διατίθεται προς διερεύνηση. Γι’ αυτό και κατά καιρούς εκτίθεται.

Κατάμεστη η αίθουσα διαλέξεων της ΕΣΗΕΑ. Και τις δύο ημέρες η προσέλευση υπήρξε εντυπωσιακή, όπως και όταν έγινε η μεγάλη κουβέντα για τον Ρίτσο ή τον Παλαμά σε εκδηλώσεις του Μορφωτικού Ιδρύματος. Ανθρωποι κάθε ηλικίας και επαγγέλματος άφηναν να διαφανεί η ακραία τόλμη που θέλει την ποίηση να μπορεί να αναθεωρηθεί, να ανατοποθετηθεί και να ανασυνταχθεί. Υπήρξαν ωστόσο κραυγαλέες απουσίες, αυτές των δημοσιογράφων. Γιατί, όμως; Μια απάντηση θα ήταν ότι τα ωράρια δεν τους επιτρέπουν. Θα μπορούσαν ωστόσο να κάνουν μια περαντζάδα το Σάββατο. Μια δεύτερη απάντηση είναι ότι η ποίηση δεν θεωρείται «πιασάρικο» θέμα, δεν πουλάει. Η σοβαρότερη εκδοχή, ωστόσο, συνδέεται με το ότι οι δημοσιογράφοι τα ξέρουμε όλα: από την κβαντική μηχανική ώς τον Χάγιεκ και τη συμπεριφορά των σεισμών! Αρα, πόσο συν θα ήταν η παρουσία μας σ’ ένα συνέδριο για την ποίηση;

Στο διαδικτυακό ποιητικό τόπο «Ποιείν» ένας επισκέπτης έγραψε το εξής: «Ανάμεσα στην σχολαστική εξουσία του ακαδημαϊκού και στην αγοραία εξουσία του δημοσιογράφου, υπάρχει η ρωγμή του ποιήματος».

Tης Pίτσας Mασούρα

Πηγή: Καθημερινή

ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ-ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ "Η ΠΟΙΗΣΗ ΣΗΜΕΡΑ"

Technorati

7 σχόλια:

Διονύσης Μάνεσης είπε...

Να τελικά, Λίτσα, που ενημερωθήκαμε από τα Γιάννενα για το συνέδριο που δεν έγινε στα Γιάννενα..
Αλήθεια, πολύ σύνθετη ή πολύ απλή είναι η ποίηση, για να απολαμβάνει τέτοια αυτοαναφορικότητα ανά τους αιώνες;

Ε. Στάμου είπε...

Δεν πρέπει να είναι ούτε παράξενα αντικείμενα ούτε περίεργα όντα, Διονύση. Τίποτα το αλλόκοτο, μάλλον.
Πρέπει να είναι κάτι το απλό, το καθαρό, χωρίς μυστήριο.

«Ό,τι η καρδιά και τα μάτια του ποιητή αγγίζουν κάθε μέρα, αλλά έτσι ιδωμένα και με τέτοια ταχύτητα, ώστε να τα βλέπει και να συγκινείται για πρώτη φορά». (Jean Cocteau)
Μ` αρέσει, στ` αλήθεια, αυτή η εκδοχή.

Υ.Γ. Κάτι θα γίνει και στα Γιάννενα με Λειβαδίτη και Μητσιά. Θα μάθω περισσότερα

Ειρήνη Λιβανού είπε...

Τώρα καταλαβαίνω, γιατί σε χάσαμε...παρακολουθούσες ενδιαφέροντα πράγματα. Ευχαριστούμε για την ενημέρωση. Να προσθέσω τη γνώμη του Ρίτσου και του Λειβαδίτη για την ποίηση;
"Το ποίημα ανακαλύπτεται κατά τη γραφή του και ο ποιητής είναι ο πρώτος έκπληκτος αναγνώστης. Το ποίημα ξεπηδάει από μιαν ανάγκη να αποδοθεί η σιωπή, από μιαν εντολή ανθρώπινης προϊστορίας, ιστορίας, μεθιστορίας. Μια εντολή που δίνεται στον ποιητή άθελά του και εκφράζεται μέσα από αυτόν".Γιάννης Ρίτσος
"Η ποίηση είναι ένα αίνιγμα από συνηθισμένα λόγια. Η αληθινή ποίηση δεν είναι ανακάλυψη μα αποκάλυψη.
....οι ποιητές κοιμούνται σαν τους κλέφτες, με το αυτί τεντωμένο στην άγνωστη λέξη". Τἀσος Λειβαδίτης

Ε. Στάμου είπε...

Ναι Ειρήνη μου, πολύ ενδιαφέροντα για ....Πανελλαδικές απ` το πρωί μέχρι το βράδυ. Μας έπνιξαν οι υποχρεώσεις κι από αύριο να δεις..

Κι εγώ, όμως, καταλαβαίνω γιατί το σμίξιμό μας δεν ήταν ανακάλυψη αλλά αποκάλυψη.
Πολλά φιλιά και καλή δύναμη σε όλους από αύριο. Καλή Επιτυχία σε όλα τα παιδιά.

Ε. Στάμου είπε...

Βρε Ειρήνη, τί υπέροχες εκπλήξεις μας επιφυλάξατε εσείς οι ριτσολόγοι; Μας το έγραψε ο Διονύσης στη χρυσόμυγα. "Η Χρυσοβίτσα στον ειρηνικό, στον ινδικό, στο πράσινο ακρωτήρι, στη Μελβούρνη και πάει λέγοντας".
Εμείς χρυσομυγοκοσμογυρισμένοι; Αυτό κι αν είναι θαύμα!
Σας ευχαριστούμε πολύ όλους για όσα μας δώσατε!

Ειρήνη Λιβανού είπε...

Καλή επιτυχία και στα δικά σας παιδιά. Πληροφορούμαι ότι και κάποια από τα δικά σας μπαίνουν από αύριο στον "αγώνα".

Ειρήνη Λιβανού είπε...

Νομίζω πως ο Ρίτσος μας έδωσε αυτή την ευτυχία και η Αγγελική που διαμεσολάβησε. Μακάρι να μας δοθούν και στο μέλλον ευκαιρίες για τέτοια ανταμώματα.
Θα ακούσετε την εκπομπή - τουλάχιστον την πρώτη, γιατί στην εγγραφή της δεύτερης σταθήκαμε άτυχοι - σε προσεχή ανάρτηση.
"...Ευλογημένη η αδελφοσύνη μας,
ευλογημένος ο κόσμος που γεννιέται.."